خودت را معرفی کن.
من اروچوف خیام هستم، ورزشکار، مربی و قهرمان ورزش زورخانه‌ای هستم. در شهر باکوی جمهوری آذربایجان زندگی می‌کنم. عنوان قهرمانی مسابقات جهانی و اروپایی را دارم و علاوه بر رقابت، کار مربیگری را نیز در آذربایجان انجام می‌دهم.
چگونه با ورزش زورخانه‌ای (پهلوانی) آشنا شدی؟
از کودکی با تشویق پدرم به زورخانه رفتم. ضرب مرشد، اخلاق پهلوانی و حرکاتی مثل میل‌بازی و سنگ گرفتن مرا شیفته کرد. کم کم تمرینات جدی را شروع کردم و از همان نوجوانی عاشق این راه شدم.
تاکنون چه افتخاراتی به دست آورده‌ای؟
چندین دوره قهرمان مسابقات ملی آذربایجان شده‌ام. همچنین در مسابقات قهرمانی جهان و اروپا موفق به کسب مدال‌های طلا و نقره شده‌ام. از مهم‌ترین افتخارم این است که توانسته‌‌ام شاگردان زیادی را به تیم ملی معرفی کنم و حالا آنها نیز در میادین بین‌المللی افتخارآفرینی می‌کنند.
وضعیت ورزش زورخانه‌ای در جمهوری آذربایجان چگونه است؟ امکانات و شرایط آن چطور است؟
در باکو، گنجه، نخجوان و چند شهر دیگر زورخانه‌های خوبی داریم. اما در بسیاری از مناطق روستایی امکانات کافی نیست. از نظر تجهیزات مانند میل، کباده و سنگ، وضعیت متوسط رو به بالایی داریم، ولی زورخانه‌های مدرن با سیستم تهویه و تشک‌های استاندارد هنوز محدود است. دولت آذربایجان در سال‌های اخیر توجه بیشتری نشان داده، اما به سرمایه‌گذاری و حمایت بیشتر نیاز داریم.
آیا این رشته ورزشی محبوب است؟
در بین علاقه‌مندان به فرهنگ سنتی و پهلوانی، بسیار محبوب است. اما نسل جوان امروزی بیشتر به فوتبال، کشتی آزاد، جودو و ورزشهای رزمی مدرن گرایش دارد. برای افزایش محبوبیت، باید در مدارس و دانشگاه‌ها برنامهٔ زورخانه‌ای راه بیندازیم و از رسانهٔ ملی آذربایجان پخش مسابقات را بگیریم.
به نظر تو برای بهتر شدن و پیشرفت این ورزش چه تغییراتی باید ایجاد شود؟
1. ساخت زورخانه‌های استاندارد در هر شهرستان.
2. برگزاری مسابقات منظم در رده‌های سنی نوجوانان و جوانان.
3. همکاری نزدیک با فدراسیون‌های زورخانه‌ای ایران، ترکیه و کشورهای آسیای میانه برای تبادل مربی و برگزاری اردوهای مشترک.
4. مدرن کردن شیوهٔ آموزشی بدون از بین بردن سنت‌های پهلوانی.
5. دادن مشوق‌های مالی به قهرمانان و مربیان.
آرزوی موفقیت برای تو و تمام پهلوانان آذربایجان داریم.
خواهش می‌کنم. زنده باد فرهنگ زورخانه و پهلوانی!
